Foto: Nanne Vervoordeldonk
Ik werd in 1955 geboren in Leiden, in een huis waarvan de tuin grensde aan de Oude Rijn. Mijn hele jeugd heb ik daar gewoond. Het water met z’n beweging en schittering, het ruige veld aan de overkant, de grote variatie aan natuurlijke landschappen in de wijde omgeving: dit alles speelde een grote rol in mijn jonge leven. Het heeft de wijze waarop ik vorm, kleur en beweging waarneem sterk beïnvloed.
Van kinds af aan tekende en schilderde ik, meestal geïnspireerd door wat ik in mijn omgeving tegenkwam. In 1971 maakte ik kennis met olieverf: ik was verrast door de eigenschappen en mogelijkheden ervan! Maar in datzelfde jaar kreeg ik mijn eerste fotocamera. Hoe graag ik ook schilderde, de fotografie won. Het schilderen verdween steeds meer naar de achtergrond.
Mijn foto’s waren aanvankelijk figuratief (thema’s waren vogels, landschappen en natuur in het algemeen), maar werden in de loop der jaren steeds abstracter. Uiteindelijk werd me duidelijk dat, na meer dan veertig jaar, de fotografie niet meer mijn uitdrukkingsmiddel was. Het was tijd voor olieverf. In 2015 stapte ik van fotografie over op schilderen.
Met driedimensionaal werk ben ik al mijn hele leven bezig. In mijn jonge jaren werkte ik met papier-maché, klei, hout of wat er maar voorhanden was. In 1990 leerde ik hout en steen bewerken. Ik maakte toen een tijdlang grotere en zwaardere beelden. Ik experimenteer graag met nieuwe materialen, zoals bijvoorbeeld met betonijzer, waarvan ik de mogelijkheden in 2014 ontdekte.
Botenhuizen, Zijl en Brechtsloot, 40x50cm, olieverf op doek, 1975
Zelfportret, 40x50cm, acrylverf op paneel, 2018